Hymn
Polecane strony:
Hymn, jak jego grecka nazwa „hýmnos” wskazuje, jest pieśnią ku czci osoby lub wartości. Jest to utwór liryczny, wychwalający bóstwo, bohatera, wartość, ideę, np. wolność, ojczyznę, młodość. Okazją do tworzenia i wykonywania hymnów były różne uroczystości, świeckie lub religijne. Hymn wykonywany był w miejscach publicznych, a podczas jego śpiewania, zachowując należyty szacunek, wszyscy wstawali z miejsc. Styl hymnu był podniosły i uroczysty, gdyż taki też był charakter uroczystości. Pierwsze hymny powstały w starożytnej Grecji. Były to utwory anonimowe i poświęcone głównie bogom greckim (w VII w. p.n.e. – ku czci bogini Demeter). Ich odmiany to peany – ku czci Apollina, dytyramby – Dionizosa, których twórcami są Pindar, Symonides z Keos i Safona. Hymny znamy również z Biblii (teksty niektórych Psalmów). Średniowiecze to okres powstawania hymnów - ku czci Boga i świętych - tworzonych głównie przez mnichów. W renesansie powstają hymny świeckie, pisane jednak pod wpływem przeżyć religijnych (w Polsce Jan Kochanowski – „Czego chcesz od nas, Panie, za Twe hojne dary”). W dalszych latach, hymny wychwalały wartości i ideały świeckie, wyznawane przez ich twórców. Do najbardziej znanych należy „Hymn do miłości ojczyzny” - Ignacego Krasickiego, „Veni Creator” – Adama Mickiewicza, „Smutno mi, Boże” – Juliusza Słowackiego oraz „Hymny” – Jana Kasprowicza. Nazwa „hymn” stosowana jest także do określania hymnów narodowych, np. hymn Polski – „Mazurek Dąbrowskiego”, choć forma jego nie jest typowa dla tego gatunku.
Strony, które warto odwiedzić: